„Wing Chun i Yi Quan” (詠春和意拳) to tytuł krótkiego artykułu Andrzeja Kalisza sifu, znanego badacza i komentatora chińskich sztuk walki. Autor zwraca uwagę na fakt, że bardzo często jest tak, że osoby, które w swoim stylu walki osiągnęły już pewien poziom umiejętności i mają trudności z robieniem dalszych postępów, zauważają dramatyczną zmianę wtedy, gdy uzupełniająco zaczynają wykorzystywać metody treningowe Yiquan. Grafika na podstawie zdjęcia Reginy Papadopoulos

„Mój Jedwabny Szlak, część 3” stanowi kontynuację opisu przygód, osobistych doświadczeń i refleksji sifu Arkadiusza Kopańskiego z Krakowa, które przeżył na drodze poszukiwania i poznawania Wing Chun bezpośrednio w Hong Kong'u. Jak zauważa autor, gdy robienie Wing Chun staje się zwyczajnością, dopiero wówczas rozpoczyna się prawdziwa nauka tej sztuki walki. Treningi prowadzone są w Krakowie i można się na nie umówić poprzz e-mail lub profil facebook. Foto: Alex Man Kim Wah

Wong Doc Fai, Wielki Mistrz stylu Choy Li Fut prowadzący centrum treningowe kungfu w San Francisco, udostępnił nam kolejny tekst swojej uczennicy sifu Jane Hallander. Wypowiada się w nim na temat pewnych aspektów tańca lwa, który jest częścią kultury chińskiej i tradycji południowych szkół walki. Artykuł zatytułowany „Historia tańca lwa” dostarcza ciekawych informacji, również na temat jego wykorzystywania podczas konfliktu z dynastią Qing. Foto: Andry Sasongko

Pozostajemy w środowisku Opery Kantońskiej, której klimat i ludzie przyczynili się do powstania i rozwoju wielu południowych sztuk walki. W proponowanym artykule, nawiązującym do publikacji z 1940 roku, przedstawiamy postać aktora filmowego i reżysera Mak Siu Haa, który występuje na tle wydarzeń wojennych. W ich wyniku zginął w Hong Kong'u pod japońskimi bombami. Jego badania z zakresu historii Opery Yueju w prowincji Guangdong stanowią kamień milowy kultury chińskiej.

W rozdziale 6 opracowania „Historia rodziny Tang - gałąź Czerwonej Dżonki” ujawniono informacje o kolejnych formach poznanych oddzielnie przez znanego mistrza Fung Siu Ching'a (馮少青) z Czerwonej Dżonki i przez lekarza Leung Jan'a (梁贊) z Foshan, pochodzących od Yim Yi Kung'a, inaczej Leung Kwok On'a (嚴二公 / 梁國安). Ponadto, różnice pomiędzy wersjami Weng Chun Kuen (永春拳), jedną pochodzącą z dżonek, a drugą z lądu. Foto: Markus Winkler

Przy okazji artykułu o „Metodzie Mavilio” powstał materiał o pobycie sifu Francesco Mavilio w Chinach w 2024 roku i spotkaniu z sifu Tu Teng Yao (涂藤耀), który 15 stycznia 2015 roku podjął się pobicia Rekordu Guinnessa wykonując pokaz Wing Chun z udziałem 10 021 osób pod nazwą „Dziesięć tysięcy ludzi śpiewa wiosnę” (万人咏春). Zmienił tym poprzedni rekord ustanowiony w Foshan. Jego dewiza, to: nie umniejszaj innym metodom i nie gloryfikuj swojej, nadmierna rywalizacja jest niegrzeczna, a agresja niemoralna.

Czwarta część z publikowanej serii „Historia rodziny Tang - gałąź Czerwonej Dżonki”, dostarcza nam pewnych informacji o pojedynku mistrza Fung Siu Ching'a (Feng Xiaoqing'a) z Tung Jik'iem, który podjął się weryfikacji skuteczności uprawianego przez siebie systemu Hung Kuen w konfrontacji z systemem Weng Chun Kuen. Epizod ten miał się wydarzyć w sklepie Lian Chang Hua Hong w Foshan i w konsekwencji prowadzić do otwarcia nowej szkoły walki w tym mieście. Foto: Klub Boks

Druga z cyklu dwudziestu czterech części opowiadających o chińskiej sztuce walki Weng Chun Kuen wywodzącej się z Czerwonych Dżonek, oraz jej długiej galęzi tkwiącej w rodzinie Tang. Artykuły z tej serii są zachowanymi wycinkami z gazet i pochodzą z lat sześćdziesiątych XX wieku. Stanowią cenny materiał dla historyków i badaczy zarówno tego tematu, jak i wszystkich linii boksu Wing Chun (Ving Tsun) z terenu Chin kontynentalnych, Hong Kong'u i Tajwanu. Foto: Jimmy Chan

Artykuł o tragicznej postaci Deng Hai Shan'a (1882-1925), ostatniego kata ostatniej chińskiej  dynastii Qing, który od dzieciństwa doznawał nędzy, cierpień i trudów życia. Aby zarabiać na swoje utrzymanie nauczył się sprawnego posługiwania dwuręcznym tasakiem katowskim. Zmarł w samotności za rządów nordowych Republiki Chińskiej. Jest to pierwszy materiał poświęcony stosowaniu kary śmierci w warunkach feudalnego wymiaru sprawiedliwości narzuconego Chińczykom przez Mandżurów.

Chińskie źródła odwołujące się do literatury, artefaktów i archeologii wskazują, że historia ukłonu opartego na symbolice „pięści i dłoni”, oraz podobnych formach zachowania przekracza granicę 3000 lat wstecz. Nie ulega więc wątpliwości, że Państwo Środka jest krajem etykiety od czasów starożytnych, a na pewno od powstania „Księgi rytuałów Zhou” (周礼). Gest ten jako wyraz szacunku ma szerokie zastosowanie w wielu aspektach życia społecznego i relacji międzyludzkich. Foto: Yang Guang Wu

W dniu 3 sierpnia 1938 roku w Hong Kong'u urodził się Cheng Kwong, prekursor Weng Chun oraz nauczyciel stylu południowego smoka Lung Ying w Europie, który jako pierwszy mistrz "Boksu Wiecznej Wiosny" w 1991 roku przeprowadził cykl seminariów w Republice Federalnej Niemiec z udziałem uczestników z różnych państw, w tym z Polski. Gdyby nie choroba, dziś skończyłby 86 lat. Z tej okazji powracamy do wywiadu jaki przeprowadził Ricardo Di Vito. Autor na zdjęciu. Publikacja za zgodą. Żródło: iccardodivito.it

Sześćdziesiąt pięć lat temu, po południu 23 czerwca 1959 roku, po dwóch dniach gwałtownej choroby zmarł nagle Yuen Chai Wan (阮濟雲), chiński mistrz i twórca Vinh Xuan. Znany bardziej pod wietnamskim nazwiskiem jako Nguyen Te Cong. Był starszym bratem Yuen Kai Shan’a (阮奇山), jednego z trzech bohaterów Wing Chun w Foshan, obok Yip Man'a i Yiu Choi'a. Weng Chun (永春拳) uczył się od sifu Fung Siu Ching'a, a Wing Chun (詠春拳) od sifu Fok Bo Chuen'a. Miejsce jego spoczynku jest obiektem kultu.

91 lat temu, w dniu 6 czerwca 1933, urodził się Chu Shong Tin (徐尚田). Uprawiał boks Ving Tsun z przekazu sifu Yip Man'a. Posiadał wąskie grono uczniów, których szkolił w swoim mieszkaniu. Wydał dwuczęściową publikację obejmującą opis form ręcznych, manekina i broni stylowej, oraz dvd z materiałem instruktażowym. W 1951 roku Yip Man nadał mu przydomek „Król Siu Lim Tao”. W 1999 roku otrzymał tytuł Wielkiego Mistrza. Zdjęcie zostało udostępnione przez International Wing Chun Academy z Sydney.

80 lat temu, 16 maja 1944 roku urodził się Jim Fung Chuen Keung (馮傳強). Naukę Wing Chun (Ving Tsun) rozpoczął w Hong Kong'u w 1960 roku pod kierunkiem sifu Tsui Sheung Tin’a. Jako nastolatek wyemigrował do Australii, gdzie założył Międzynarodową Akademię Wing Chun. W 1998 roku został wpisany do Ogólnochińskiego Rejestru Sztuk Walki. Wydał 2 książki „Wing Chun Kung Fu” i „Wing Chun Weapons” oraz film instruktażowy pod tytułem „Wing Chun”. Publikacja grafiki za zgodą International Wing Chun Academy.

W dacie 16 marca 2024 r. zaistniał kolejny Międzynarodowy Dzień Wing Chun (Ving Tsun). Z tej okazji przypomnijmy tylko, że jego początki sięgają 2010 roku. Pierwsze wydarzenie zostało zainicjowane 14 lat temu i znalazło wielu nowych zwolenników w kolejnych terminach przypadających na każdą trzecią sobotę marca. Tak zrodziła się tradycja corocznych obchodów tego pięknego dnia, którego istota skupia się na uhonorowaniu wszelkich drzew i rodowodów Wing Chun (Ving Tsun) jako sztuki walki. Foto: Ron Lach

Dzień 1 października 1893 roku przyjmuje się za datę urodzin Wielkiego Mistrza Ving Tsun kungfu Yip Man'a. Od tego momentu do 2023 roku upłynęło 130 lat. Z uwagi na tą okoliczność Polski Kongres Yongchun Kungfu w Gdańsku podjął się opracowania monografii opowiadającej o życiu i metodzie walki, jaką spopularyzował z udziałem swoich uczniów. Do Polski system trafił dzięki staraniom si-kung dr Janusza Szymankiewicza, który został uczniem sifu Wong Shun Leung'a.

„Wielka majówka” to w kontekście „Spotkania po latach”, do którego doszło 18 maja 2019 roku z inicjatywy sifu Józefa Szarguta z Kędzierzyna-Koźla wielkie wydarzenie historyczne i towarzyskie szkoły Viet Chun Białego Tygrysa. Z zaproszenia skorzystało grono dawno nie widzianych przyjaciół tego wybitnego trenera, o czym wzmiankujemy w Infonecie nr 49/2019. Impreza zyskała szereg pochwał i pozytywnych ocen. Możemy więc domniemywać, że stanowi wstęp do kolejnych konstruktywnych spotkań.