Powstanie Wielkopolskie było zbrojnym ruchem polskich mieszkańców tzw. „Prowincji Poznańskiej” wymierzonym przeciwko niemieckiej Republice Weimarskiej. Powstańców domagających się zwrotu ziem pozostających pod zaborem pruskim, wspomagał pochodzący z Mandżurii Chen De Fu (陳德福). Wykazał się odwagą walcząc w kompanii barcińskiej. Uchwałą Rady Państwa z 1958 roku został odznaczony Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym. Jako dziecko trafił do armii rosyjskiej, gdzie został ordynansem kapitana Kazimierza Skorotkiewicza. Do Polski dotarł w 1905 r. Kiedy zamieszkał w Barcinie wstąpił do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Przyjął chrzest i komunię. W 1933 roku otrzymał obywatelstwo polskie. Pracował jako stolarz. Zmarł 23 stycznia 1978 roku w Toruniu.
Zanim Abraham Lincoln (1809-1865) rozpoczął karierę polityczną i został XVI Prezydentem Stanów Zjednoczonych (1861-1865), trenował różne techniki walki. Przez 12 lat rywalizował publicznie i stoczył około 300 pojedynków. Przy wzroście 193 cm z powodzeniem stosował chwyty, dźwignie i rzuty, a dzięki wytrzymałości i sprawności zyskał poważanie i uznanie środowiska zapaśniczego. Duże sukcesy odnosił w siłowym stylu wolnej amerykanki „catch-as-catch-can”. Wszelkie formy ataku, za wyjątkiem uderzeń i chwytów zagrażających życiu przeciwnika były dozwolone. Przegrał tylko raz, z Lorenzo Dow Thompson'em. Walkę tą w 1832 roku sędziował Jonathan Moore. W 1992 roku jako „Wybitny Amerykanin” został wprowadzony do galerii sław zapaśniczych USA, tzw. National Wrestling Hall od Fame.
Xu Yun (虚云) został mnichem w wieku 19 lat. Do historii przeszedł jako główny reformator buddyzmu chińskiego. Jego uczniami byli również mistrzowie kungfu z Klasztoru Shaolin, mnisi Shao Yun (绍云), Ti Guang (体光) i opat Hai Deng (海灯). W ciągu długiego życia (1840-1959) nigdy nie wypowiadał się negatywnie o uprawianiu sztuk walki przez osoby praktykujące Dharmę. Akceptował trening jako pozytywny aspekt życia klasztornego. Uważał, że ćwiczenia walki, jak wszystkie inne ćwiczenia fizyczne prowadzą do utrzymania kondycji, wewnętrznego doświadczenia i wglądu we własną naturę. Jedna z amerykańskich szkół Wing Chun Fut Sao (Dłoń Buddy), uważa Xu Yun'a za swojego patrona. W 1986 roku w Polsce ukazała się książka „Strażnik Dharmy. Autobiografia chińskiego mistrza Zen Xu Yuna”.
Plynometria to dziedzina kultury fizycznej wykorzystująca cykle rozciągająco-skurczowe mięśni do osiągania szybkości i dynamiki ruchu przydatnej w walce sportowej i obronie własnej. Dla prawidłowego treningu niezbędna jest relaksacja przeciwdziałająca obciążeniom i kontuzjom. Ćwiczeń rozwijających szybkość nie wykonuje się codziennie i stosuje przerwy dwudniowe. Ogranicza się liczbę powtórzeń do 6 w ramach 3-6 serii. Pomiędzy nimi stosuje się pauzy dla lepszego ukrwienia i dotlenienia mięśni oraz ich regeneracji przed następną serią. Czas na odpoczynek powinien być 3-5 razy dłuższy niż poświęcony na daną serię. Dzięki temu poprawia się szybkość biegu, wysokość skoku, oraz zdolność dynamicznej zmiany ruchu w każdym kierunku. Foto: Brigitte Werner
120 lat temu, w listopadzie 1905 roku reżyser Ren Jang Feng (任景豐) nakręcił pierwszy w Chinach film, pod tytułem "Ding Jun Shan" (定军山). Było to nieme nagranie sceny Opery Pekińskiej, przedstawiające epizod z bitwy o górę Jun w 219 roku n.e. Rolę generała Huang Zhong'a (黄忠) z okresu Trzech Królestw odegrał aktor Tan Xin Pei (谭鑫培). Stworzenie tego krótkometrażowego dzieła odbyło się z udziałem operatora Liu Zhong Lun'a (劉仲伦) i studia Fengtai Photography (豐泰照相館), które działało w Pekinie od 1892 roku. Cesarzowa wdowa Cixi uwielbiała śpiew Tan Xin Pei'a (na zdjęciu obok) do tego stopnia, że za każdym razem gdy występował nagradzała go dużą sumą pieniędzy. W dowód wysokiego uznania osobiście podarowała mu żółtą, cesarską kurtkę Huang Ma Gua (黄马褂).
