Pierwszy najazd wojsk mongolskich na Polskę, za decyzją Bajdar'a, wnuka Czyngis Chan'a, rozpoczął się od rekonesansu w styczniu 1241 roku. W efekcie 9 kwietnia rozegrała się bitwa pod Legnicą, w której został wzięty do niewoli i zdekapitowany Henryk II Pobożny. Jego ciało rozpoznano dzięki matce, św. Jadwidze Śląskiej z dynastii andechskiej, która jako szczegół pomocny w identyfikacji podała, że posiadał sześć palców u lewej stopy. Z opisu Jana Długosza można wywnioskować, że pod Legnicą po raz pierwszy w historii Europy użyto broni chemicznej, w postaci trujących woni i dymów bojowych. Kiedy żołnierze Ordy cofnęli się, wypuścili z wielkiego proporca gęstą smrodliwą parę, od której Polacy mdleli i ledwo żywi ustali na nogach, to spowodowało, że byli niezdolni do walki.
Dzień 28 dziewiątego miesiąca księżycowego jest świętem boskiej postaci Trójokiego Hua Guang'a Da Di (華光大帝), który jest jednocześnie obrońcą i Patriarchą Opery Kantońskiej. Zgodnie z tradycją, tego dnia przeprowadza się uroczystą paradę w formie publicznej procesji zwanej „Luan Yu” (銮舆). Osoby niosące portret swojego patrona, co do zasady muszą być wykwalifikowanymi mistrzami sztuk walki (龙虎師), zrzeszonymi w wewnętrznej organizacji gildyjnej „Luan Yu Tong” (銮舆堂). Jej siedziba znajduje się w Yong Qing Fang (永庆坊) w obrębie Guangzhou w prowincji Guangdong. W 1947 roku kantońscy artyści operowi zebrali fundusze na budowę tego ośrodka i wspólnie zakupili ziemię przy Drugiej Alei Yong Qing. Od 1993 mieści się tam główna sala treningowa i miejsce spotkań mistrzów Tong'u Luan Yu.
Pierwszym Polakiem, który oficjalnie przebywał w Mongolii i Chinach był franciszkanin o imieniu Benedykt (1200-1251). We Wrocławiu dołączył do wyprawy poselskiej Giovanni'ego da Pian del Carpine (1182-1252), który był wysłannikiem Papieża Innocentego IV na kierunek azjatycki. W dniu 22 lipca 1246 roku bez map dotarł do Karakorum i ordy Wielkiego Chana Güyük. Znalazł się w granicach Mongolii i podbitych terytoriów chińskich dynastii Xiaxia (西夏) oraz Jin (金朝). Audiencja dyplomatyczna odbyła się niemal 30 lat przed spotkaniem Marco Polo z Kubiłaj Chanem. Po powrocie do Polski ojciec Benedykt został gwardianem klasztoru w Krakowie. Napisał pierwszy europejski traktat o kulturze i językach Dalekiego Wschodu „De itinere Fratrum Minoram ad Tartaros”, wydany w języku polskim w 1986 r.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej związanej z „Cudem nad Wisłą”, po stronie Armii Czerwonej walczyli Chińczycy, którzy brali udział w szturmach i egzekucjach. Wykonywali służbę wartowniczą oraz ochronę dowódców rosyjskich. Ich internacjonalistyczne jednostki werbowały pracowników kontraktowych branży przemysłowej. Wstępowali oni do oddziałów specjalnych i „Czeka” z przyczyn ekonomicznych oraz ideowych. Jak pisała ówczesna prasa, wyróżniała je wysoka karność, pogarda dla śmierci i brak uczucia litości. Polskie Wojsko walczyło z nimi wielorotnie, między innymi z batalionem instruktorskim Chińczyków od kwietnia do lipca 1919 roku walkach o Łuniniec i pod Wereśnicą 2 sierpnia. Odnotowano przypadki brania Chińczyków do niewoli i ich uwięzienia w obozach jenieckich, zwłaszca w Strzałkowie.
Michał Boym był polskim jezuitą ze Lwowa. W 1643 roku wyruszył z misją szerzenia wiary i dotarł do Makau, gdzie rozpoczął nauczanie. W 1649 roku trafił przed oblicze cesarza Zhu You Lang'a (朱由榔), ostatniego z dynastii Ming, który władał Południowymi Chinami. Ochrzcił cesarza i jego rodzinę, która wraz z całym dworem konwertowała się na katolicyzm. Dzięki temu Zhu You Lang kontynuował walkę z dynastią Qing i odesłał Boyma z poselstwem do Europy, aby uzyskał pomoc wojskową oraz wsparcie ze strony Papieża i państw Zachodu. Czynny opór trwał jeszcze do 1658 roku, po czym Ming'owie wycofali się do Birmy i w 1661 roku otrzymali schronienie w Sikong. Boym nie uzyskał żadnej deklaracji ze strony władz kościelnych ani państwowych, a kiedy powrócił do Chin zorganizowany opór był już rozbity.
