Dzień 28 dziewiątego miesiąca kalendarza księżycowego jest świętem boskiej postaci Trójokiego Hua Guang'a Da Di (華光大帝), który jest jednocześnie obrońcą i Patriarchą Opery Kantońskiej. Zgodnie z tradycją przeprowadza się wówczas uroczystą paradę w formie publicznej procesji zwanej „Luan Yu” (銮舆). Osoby niosące portret swojego patrona są co do zasady wykwalifikowanymi mistrzami sztuk walki (龙虎師), zrzeszonymi w wewnętrznej organizacji gildyjnej „Luan Yu Tong” (銮舆堂). Jej siedziba znajduje się w Yong Qing Fang (永庆坊) w obrębie Guangzhou w prowincji Guangdong. W 1947 roku kantońscy artyści operowi zebrali fundusze na budowę nowego ośrodka i wspólnie zakupili ziemię przy Drugiej Alei Yong Qing, gdzie od 1993 funkcjonuje główna sala treningowa tego Tong'u.
Pierwszym Polakiem, który oficjalnie przebywał w Mongolii i Chinach był franciszkanin o imieniu Benedykt (1200-1251). We Wrocławiu dołączył do wyprawy poselskiej Giovanni'ego da Pian del Carpine (1182-1252), który był wysłannikiem Papieża Innocentego IV na kierunek azjatycki. W dniu 22 lipca 1246 roku bez map dotarł do Karakorum i ordy Wielkiego Chana Güyük. Znalazł się w granicach Mongolii i podbitych terytoriów chińskich dynastii Xiaxia (西夏) oraz Jin (金朝). Audiencja dyplomatyczna odbyła się niemal 30 lat przed spotkaniem Marco Polo z Kubiłaj Chanem. Po powrocie do Polski ojciec Benedykt został gwardianem klasztoru w Krakowie. Napisał pierwszy europejski traktat o kulturze i językach Dalekiego Wschodu „De itinere Fratrum Minoram ad Tartaros”, wydany w języku polskim w 1986 r.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej związanej z „Cudem nad Wisłą”, po stronie Armii Czerwonej walczyli Chińczycy, którzy brali udział w szturmach i egzekucjach. Wykonywali służbę wartowniczą oraz ochronę dowódców rosyjskich. Ich internacjonalistyczne jednostki werbowały pracowników kontraktowych branży przemysłowej. Wstępowali oni do oddziałów specjalnych i „Czeka” z przyczyn ekonomicznych oraz ideowych. Jak pisała ówczesna prasa, wyróżniała je wysoka karność, pogarda dla śmierci i brak uczucia litości. Polskie Wojsko walczyło z nimi wielorotnie, między innymi z batalionem instruktorskim Chińczyków od kwietnia do lipca 1919 roku walkach o Łuniniec i pod Wereśnicą 2 sierpnia. Odnotowano przypadki brania Chińczyków do niewoli i ich uwięzienia w obozach jenieckich, zwłaszca w Strzałkowie.
Michał Boym był polskim jezuitą ze Lwowa. W 1643 roku wyruszył z misją szerzenia wiary i dotarł do Makau, gdzie rozpoczął nauczanie. W 1649 roku trafił przed oblicze cesarza Zhu You Lang'a (朱由榔), ostatniego z dynastii Ming, który władał Południowymi Chinami. Ochrzcił cesarza i jego rodzinę, która wraz z całym dworem konwertowała się na katolicyzm. Dzięki temu Zhu You Lang kontynuował walkę z dynastią Qing i odesłał Boyma z poselstwem do Europy, aby uzyskał pomoc wojskową oraz wsparcie ze strony Papieża i państw Zachodu. Czynny opór trwał jeszcze do 1658 roku, po czym Ming'owie wycofali się do Birmy i w 1661 roku otrzymali schronienie w Sikong. Boym nie uzyskał żadnej deklaracji ze strony władz kościelnych ani państwowych, a kiedy powrócił do Chin zorganizowany opór był już rozbity.
W 1960 roku ukazała się odważna powieść Igora Newerlego „Leśne Morze”, której ocenzurowane odcinki pt. „Szu Hai” opublikowano w latach 1956-1957 na łamach „Żołnierza Polskiego”. Główne wątki nawiązują do życia Polaków w XX-wiecznej Mandżurii i kończą się na roku 1943. Uwagę czytelników, poza osobą czołowego bohatera Wiktora Domaniewskiego, zwraca wspominana tam tajna jednostka wojskowo-badawcza Cesarstwa Wielkiej Japonii oznaczona kodem 731 (第731部隊). Znana jest dziś z eksperymentów biologicznych prowadzonych na ludności cywilnej w bazie usytuowanej w dzielnicy Harbinu Pinfang (平房镇). Kiedy w 1945 roku Mandżuria została opanowana przez Armię Czerwoną, zaczęły się wywózki Polaków do łagrów na Syberii. Resztę wysiedleń dokończyła Rewolucja Kulturalna.
