Pierwszym Polakiem, który zawędrował do Mongolii i Chin był franciszkanin o imieniu Benedykt (1200-1251). Podczas pobytu we Wrocławiu dołączył do wyprawy poselskiej Giovanni'ego da Pian del Carpine (1182-1252), który był wysłannikiem Papieża Innocentego IV na kierunek azjatycki. W dniu 22 lipca 1246 roku dotarł do Karakorum i ordy Wielkiego Chana Güyük. Stanął tym samym w granicach Chin, które wchodziły w skład ziem połączonych pod władzą dynastii Yuan (1279-1368). Wyprawa została przyjęta na dworze Wielkiego Chana blisko 30 lat przed słynnym Marco Polo. Po powrocie do Polski ojciec Benedykt został gwardianem klasztoru w Krakowie. Napisał też pierwszy europejski traktat o kulturze i językach Dalekiego Wschodu „De itinere Fratrum Minoram ad Tartaros”.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej związanej z „Cudem nad Wisłą”, po stronie Armii Czerwonej walczyli Chińczycy, którzy brali udział w szturmach i egzekucjach. Wykonywali służbę wartowniczą oraz ochronę dowódców rosyjskich. Ich internacjonalistyczne jednostki werbowały pracowników kontraktowych branży przemysłowej. Wstępowali oni do oddziałów specjalnych i „Czeka” z przyczyn ekonomicznych oraz ideowych. Jak pisała ówczesna prasa, wyróżniała je wysoka karność, pogarda dla śmierci i brak uczucia litości. Polskie Wojsko walczyło z nimi wielorotnie, między innymi z batalionem instruktorskim Chińczyków od kwietnia do lipca 1919 roku walkach o Łuniniec i pod Wereśnicą 2 sierpnia. Odnotowano przypadki brania Chińczyków do niewoli i ich uwięzienia w obozach jenieckich, zwłaszca w Strzałkowie.
Michał Boym był polskim jezuitą ze Lwowa. W 1643 roku wyruszył z misją szerzenia wiary i dotarł do Makau, gdzie rozpoczął nauczanie. W 1649 roku trafił przed oblicze cesarza Zhu You Lang'a (朱由榔), ostatniego z dynastii Ming, który władał Południowymi Chinami. Ochrzcił cesarza i jego rodzinę, która wraz z całym dworem konwertowała się na katolicyzm. Dzięki temu Zhu You Lang kontynuował walkę z dynastią Qing i odesłał Boyma z poselstwem do Europy, aby uzyskał pomoc wojskową oraz wsparcie ze strony papieża i państw Zachodu. Czynny opór trwał jeszcze do 1658 roku, po czym Ming'owie wycofali się do Birmy i w 1661 roku otrzymali schronienie w Sikong. Boym nie uzyskał żadnej deklaracji ze strony władz kościelnych ani państwowych, a kiedy powrócił do Chin zorganizowany opór był już rozbity.
W 1960 roku ukazała się odważna powieść Igora Newerlego „Leśne Morze”, której ocenzurowane odcinki pt. „Szu Hai” opublikowano w latach 1956-1957 na łamach „Żołnierza Polskiego”. Główne wątki nawiązują do życia Polaków w XX-wiecznej Mandżurii i kończą się na roku 1943. Uwagę czytelników, poza osobą czołowego bohatera Wiktora Domaniewskiego, zwraca wspominana tam tajna jednostka wojskowo-badawcza Cesarstwa Wielkiej Japonii oznaczona kodem 731 (第731部隊). Znana jest dziś z eksperymentów biologicznych prowadzonych na ludności cywilnej w bazie usytuowanej w dzielnicy Harbinu Pinfang (平房镇). Kiedy w 1945 roku Mandżuria została opanowana przez Armię Czerwoną, zaczęły się wywózki Polaków do łagrów na Syberii. Resztę wysiedleń dokończyła Rewolucja Kulturalna.
Seng Tsan „Mnich Klejnot” (鑑智僧璨) był Trzecim Patriarchą buddyzmu Ch'an w Chinach. Autentyczną miskę jałmużną i szatę Bodhidharmy (菩提达摩) otrzymał z rąk mnicha Hui Ke (大祖慧可), który był jednym z czterech uczniów Pierwszego Patriarchy z okresu odosobnienia w grocie Shaolin (少林寺). Seng Tsan terminował u Hui Ke przez 6 lat, po czym udał się na pieszą wędrówkę celem głoszenia Dharmy. Kiedy w latach siedemdziesiątych VI wieku cesarz Wu zakazał praktykowania buddyzmu oraz dopuścił się licznych prześladowań wyznawców, Seng Tsan schronił się w górskiej samotni. Dzięki temu zachował główne „przedmioty kultu” i uniknął brutalnych represji. Jego osobie przypisuje się autorstwo słynnego poematu „Strofy Wiary w Umysł” Xin Xin Ming (信心銘).
