Podczas wojny polsko-bolszewickiej związanej z „Cudem nad Wisłą”, po stronie Armii Czerwonej walczyli Chińczycy, którzy brali udział w szturmach, egzekucjach, wykonywali służbę wartowniczą i ochronę dowódców rosyjskich. Ich internacjonalistyczne jednostki składały się z pracowników kontraktowych branży przemysłowej. Wstępowali oni do oddziałów specjalnych i „Czeka” z przyczyn ekonomicznych oraz ideowych. Jak pisała ówczesna prasa, wyróżniała je wysoka karność, pogarda dla śmierci i brak uczucia litości. Polskie Wojsko walczyło z nimi wielorotnie, między innymi z batalionem instruktorskim Chińczyków od kwietnia do lipca 1919 roku walkach o Łuniniec i pod Wereśnicą 2 sierpnia. Odnotowano przypadki brania Chińczyków do niewoli i ich uwięzienia w obozach jenieckich, zwłaszca w Strzałkowie.
Michał Boym był polskim jezuitą ze Lwowa. W 1643 roku wyruszył z misją szerzenia wiary i dotarł do Makau, gdzie rozpoczął nauczanie. W 1649 roku trafił przed oblicze cesarza Zhu You Lang'a (朱由榔), ostatniego z dynastii Ming, który władał Południowymi Chinami. Ochrzcił cesarza i jego rodzinę, która wraz z całym dworem konwertowała się na katolicyzm. Dzięki temu Zhu You Lang kontynuował walkę z dynastią Qing i odesłał Boyma z poselstwem do Europy, aby uzyskał pomoc wojskową oraz wsparcie ze strony papieża i państw Zachodu. Czynny opór trwał jeszcze do 1658 roku, po czym Ming'owie wycofali się do Birmy i w 1661 roku otrzymali schronienie w Sikong. Boym nie uzyskał żadnej deklaracji ze strony władz kościelnych ani państwowych, a kiedy powrócił do Chin zorganizowany opór był już rozbity.
W 1960 roku ukazała się odważna powieść Igora Newerlego „Leśne Morze”, której ocenzurowane odcinki pt. „Szu Hai” opublikowano w latach 1956-1957 na łamach „Żołnierza Polskiego”. Główne wątki nawiązują do życia Polaków w XX-wiecznej Mandżurii i kończą się na roku 1943. Uwagę czytelników, poza osobą czołowego bohatera Wiktora Domaniewskiego, zwraca wspominana tam tajna jednostka wojskowo-badawcza Cesarstwa Wielkiej Japonii oznaczona kodem 731 (第731部隊). Znana jest dziś z eksperymentów biologicznych prowadzonych na ludności cywilnej w bazie usytuowanej w dzielnicy Harbinu Pinfang (平房镇). Kiedy w 1945 roku Mandżuria została opanowana przez Armię Czerwoną, zaczęły się wywózki Polaków do łagrów na Syberii. Resztę wysiedleń dokończyła Rewolucja Kulturalna.
Seng Tsan „Mnich Klejnot” (鑑智僧璨) był Trzecim Patriarchą buddyzmu Ch'an w Chinach. Autentyczną miskę jałmużną i szatę Bodhidharmy (菩提达摩) otrzymał z rąk mnicha Hui Ke (大祖慧可), który był jednym z czterech uczniów Pierwszego Patriarchy z okresu odosobnienia w grocie Shaolin (少林寺). Seng Tsan terminował u Hui Ke przez 6 lat, po czym udał się na pieszą wędrówkę celem głoszenia Dharmy. Kiedy w latach siedemdziesiątych VI wieku cesarz Wu zakazał praktykowania buddyzmu oraz dopuścił się licznych prześladowań wyznawców, Seng Tsan schronił się w górskiej samotni. Dzięki temu zachował główne „przedmioty kultu” i uniknął brutalnych represji. Jego osobie przypisuje się autorstwo słynnego poematu „Strofy Wiary w Umysł” Xin Xin Ming (信心銘).
W latach 1901-1909 Theodore Roosevelt pełnił urząd XXVI Prezydenta Stanów Zjednoczonych. Uprawiał boks, zapasy i strzelectwo. Judo i Jujitsu trenował 2-3 razy w tygodniu w Białym Domu z udziałem agentów Secret Service. Jego trenerem był sensei Yamashita Yoshitsugu (山下義韶), jeden z Czterech Strażników Kodokanu, który jako pierwszy otrzymał czerwony pas 10 Dan w Judo Kodokan. Chociaż Theodore Roosevelt traktował Judo jako sposób na utrzymanie sprawności fizycznej i kontrolę wagi, w 2007 roku Amerykański Związek Judo uhonorował go czarnym pasem za wkład w popularyzację tej późniejszej dyscypliny olimpijskiej w USA. Za skuteczną mediację i doprowadzenie do zakończenia wojny rosyjsko-japońskiej (1904-1905), w 1906 roku otrzymał Pokojową Nagrodę Nobla.
